Μαριάννα Αξιοπούλου: «Αφήστε μας να προπονηθούμε!»

Ένα λουκέτο που κανείς δεν καταλαβαίνει. Οι αιώνιοι αντίπαλοι ενωμένοι, οι αθλητές φωνάζουν και εντέλει ποιος θα ακούσει τη λαϊκή απαίτηση; Ανοίξτε τα γήπεδα!

Καλησπέρα σας. Ονομάζομαι Μαριάννα Αξιοπούλου και είμαι επαγγελματίας δημοσιογράφος. Και επαγγελματίας αθλήτρια. Παίζω μπάσκετ στην Αθλητική Ένωση Σαντορίνης. Αλλά δεν έχει σημασία πώς με λένε. Βάλτε όποιο όνομα θέλετε. Δεν έχει σημασία τι επαγγέλλομαι. Βάλτε όποιο επάγγελμα θέλετε. Δεν έχει σημασία σε ποιον σύλλογο παίζω. Βάλτε όποιον σύλλογο θέλετε. Δεν έχει καν σημασία το φύλο. Βάλτε όποιο φύλο θέλετε. Θα μπορούσα να γράψω πολλά ονόματα συμπαικτριών μου ή αντιπάλων. Πολλά διαφορετικά επαγγέλματα που ασκούν. Διαφορετικές ομάδες, στις οποίες παίζουν. Η καθεμία και ο κάθε ένας θα σας έλεγε το ίδιο. Θα δήλωνε το ίδιο. Επαγγελματίας αθλητής.

  • Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο ερασιτέχνης, που θέλετε να απομονώσετε, περνάει από τέσσερις ως έξι ώρες στο γήπεδο. Αν χρειάζεται φυσιοθεραπείες μπορεί να ξοδέψει οκτάωρο. Ερασιτέχνης, ε;
  • Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο ερασιτέχνης που έτσι απλά του κόβετε την προπόνηση, πέρασε τις περισσότερες εβδομάδες του καλοκαιριού σε ένα γήπεδο. Έκανε ατομική προπόνηση, έκανε ομαδική προπόνηση, έκανε ενδυνάμωση ή έκανε αποθεραπεία σε κάποιο τραυματισμό του. Ερασιτέχνης, ε;
  • Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο ερασιτέχνης που πάλι διαχωρίζεται από τον επαγγελματία (ή μήπως να τον λέμε ακριβοσυμβολαιούχο) αναγκάστηκε να απέχει τον προηγούμενο Μάρτιο από κάθε δραστηριότητα, έκανε ό,τι μπορούσε για να μείνει σε μια καλή κατάσταση.
  • Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο ερασιτέχνης που εσείς φυλακίζετε ξόδεψε αυτό το διάστημα ένα πολύ μεγάλο ποσό για να βρει εναλλακτικούς τρόπους να γυμνάζεται από το σπίτι.
  • Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο ερασιτέχνης που πάλι ξεμένει από επιλογές ξεκίνησε προετοιμασία νωρίς τον Αύγουστο για να καλύψει το χαμένο έδαφος. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, κατ’ επέκταση, ο ερασιτέχνης σας έκανε ελάχιστες διακοπές.

Όταν ξεκίνησα να σκέφτομαι να γράψω το μπλογκ, εξοργισμένη, απηυδισμένη και κυρίως (και αυτό πρέπει να καταλάβει κάθε υπεύθυνος) στενοχωρημένη ήθελα να το ονομάσω «αφήστε μας να παίξουμε». Μόνο που αυτό που συμβαίνει είναι μακράν χειρότερο. Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει καμία πειστική αιτιολογία στο να μην αφήνεις τους αθλητές να προπονηθούν! Ούτε καν σε εξωτερικό χώρο. Τρεις άνθρωποι του αθλητισμού σε καίρια πόστα. Ο Βασίλης Κικίλιας. Ο Νίκος Χαρδαλιάς. Ο Γιώργος Μαυρώτας. Ένας, ένας δε βρέθηκε να σταματήσει αυτό το τερατούργημα με την απαγόρευση των προπονήσεων;

 ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΠΡΟΠΟΝΗΘΟΥΜΕ, λοιπόν. Όπως το κάναμε μέχρι σήμερα. Όπως το κάναμε, τηρώντας μέτρα, πρωτόκολλα, απαγορεύσεις και εντολές. Ακόμα κι αν δε γίνεται να μην ανασταλούν τα πρωταθλήματα, αφήστε μας να είμαστε στο γήπεδο. Σώστε έστω και την τελευταία στιγμή τους αθλητές που μόνο στα λόγια είναι ερασιτέχνες, και στην καρδιά τους είναι 100% επαγγελματίες, βοηθήστε τα σωματεία που παλεύουν για να υπάρχει έστω κι αυτός ο παρηκμασμένος αθλητισμός στην Ελλάδα, βγάλτε τα λουκέτα από τα γήπεδα. Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία στα κόκκινα είναι. Σε χειρότερη κατάσταση από τη χώρα μας και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν έχει σταματήσει ο αθλητισμός. Α1 και Α2 γυναικών μπάσκετ (σ.σ. και το επισημαίνω για να αποφύγουμε την καραμέλα του επαγγελματικού πρωταθλήματος) διεξήχθησαν κανονικά την προηγούμενη Κυριακή και θα διεξαχθούν κανονικά και την επόμενη. Μόνο στη Γαλλία, δεν έγιναν παιχνίδια λόγω του διαγγέλματος του Μακρόν, όμως θα γίνει η αναβληθείσα αγωνιστική την ερχόμενη Τετάρτη. Εκεί δεν κολλάει ο ιός στο γήπεδο; Αλλά ας μην μπούμε σε τέτοιες γραφικές και ρητορικές ερωτήσεις, ούτε σε ατέρμονες αναλύσεις.

Αφήστε μας να προπονηθούμε. Αφήστε μας να είμαστε στο γήπεδο. Αφήστε μας να διατηρηθούμε σε μια αποδεκτή αθλητική κατάσταση για να παίξουμε ξανά. Πώς θα μας βάλετε ξανά σε ένα μήνα να παίξουμε, όταν ένα μήνα δεν κάθεται κανείς και καμία ούτε το καλοκαίρι; Ακούστε τις παίκτριες, ακούστε τους παίκτες, ακούστε τις ομάδες που μέχρι και τεστ θέλουν να κάνουν για να μην σταματήσουν τα πρωταθλήματα. ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΑΣ! Ακούστε εμάς τους ερασιτέχνες. Αυτοί/αυτές οι ερασιτέχνες σε δέκα μέρες θα φορέσουν τη γαλανόλευκη φανέλα και θα εκπροσωπήσουν την Εθνική Ελλάδας. Αλήθεια, μέχρι τότε απροπόνητοι/απροπόνητες θα πάνε;

Οι αθλήτριες του μπάσκετ, οι αθλητές του μπάσκετ, οι αθλήτριες του βόλεϊ, οι αθλητές του βόλεϊ, οι αθλητές του πόλο, οι αθλήτριες του πόλο… Αυτοί οι ερασιτέχνες που είναι μπορεί να είναι και διεθνείς δε συγκινούν κανέναν; Η ανάγκη μας να είμαστε στο γήπεδο; Η αγάπη μας για το άθλημα που υπηρετούμε; Οι επαγγελματίες (προπονητές, γυμναστές, γιατροί, φυσικοθεραπευτές) που δουλεύουν για τους ερασιτέχνες; Τι το τόσο μη αναστρέψιμο προέκυψε από τα γήπεδα για να μας τα κλείνετε; Πού υπήρξε τέτοια επιβάρυνση από τα γήπεδα για να μπει λουκέτο; Και γιατί πάλι μόνο η Ελλάδα απομονώνει και σκοτώνει τον αθλητισμό;

Ναι, ονομάζομαι Μαριάννα Αξιοπούλου και δηλώνω επαγγελματίας δημοσιογράφος και αθλήτρια καλαθοσφαίρισης, έτσι για να το γράψουμε και κυριλέ. Θα μπορούσα να ονομάζομαι όπως θέλετε. Να επαγγέλλομαι ό,τι θέλετε. Να ασχολούμαι με όποιο άθλημα θέλετε. Τα ίδια θα σας έλεγα… Τα ίδια θα σας πει όποιος ή όποια κι αν ρωτήσετε.

Καληνύχτα σας, αλλά βασικά

Καληνύχτα μας!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: